Moje greckie wakacje

O Białej Wieży - symbolu Salonik pisałam już wcześniej. Od dwóch lat, czyli odkąd przyjechałam do Grecji marzyłam o tym, żeby wejść do środka i zobaczyć jak tam wszystko wygląda. To już taka rodzinna cecha - ciągłe pragnienie eksplorowania. Często dosyć przydatne, bo człowiek jest w stanie wiele poświęcić, szczególnie energii i czasu, żeby coś zobaczyć. Bywa tak, że jedzie się kawał samochodem, albo wspina się w upale i kurzu kilka godzin i nie zobaczy się właściwie nic, ale... Dla samej satysfakcji eksploratora warto to zrobić i to właśnie jest znacznie lepsze od siedzenia na plaży lub popijania drinka na leżaku przy hotelowym basenie.

Ale wracając do Białej Wieży - JEST JUŻ OTWARTA, BYŁAM TAM! Ponad dwa lata przygotowywano wystawę przesuwając termin jej otwarcia, ale opłaciło się czekać. Obecnie można tam obejrzeć ekspozycję dotyczącą historii Salonik. Poszczególne etapy zostały pokazane w oddzielnych salach w bardzo nowoczesny sposób. Są tam liczne monitory pokazujące historię zabytków, stare filmy dokumentalne, instalacje wyświetlające mapy i zdjęcia. Z głośników wydobywają się dźwięki dopasowane do danego tematu. Pierwsze, bardzo dobre wrażenie robi mapa okolicy wyświetlona na niewielkiej, nazwijmy to piaskownicy. Powierzchnia piaskownicy jest uformowana tak, żeby odzwierciedlić ukształtowanie terenu. Nie muszę, chyba, wspominać, że moje dzieci były nią zachwycone. Moja dwuletnia córeczka rzuciła się od razu w stronę piasku, żeby w nim trochę pogrzebać!! Udało jej się nawet odcisnąć niewielki ślad, ale szybciutko została przegoniona przez panią, która pilnowała porządku w tej sali. Wystarczy chwila nieuwagi rodzica, a dziecko może zdemolować wystawę w muzeum. Nieźle!

Duże wrażenie zrobiła na mnie część poświęcona pożarowi z 1917 roku. Rzeczywiście była to katastrofa.

Ale absolutnie najlepsze jest miejsce pokazujące tajniki kuchni tego regionu. To niewielkie pomieszczenie na samej górze, udające restaurację. Stoliczki, przy których można usiąść, a na każdym z nich wmontowany jest ekran, pokazujący, jak się przyrządza i podaje daną potrawę. Mniam, mniam, aż się jeść chce te pyszności. Tym bardziej, że z głośnika dobiegają wesołe odgłosy ludzi siedzących w jakimś dobrym lokalu - szczękanie sztućcami o talerze, rozmowy, śmiech, mlaskanie.

Opisy są wyłącznie po grecku, ale przy wejściu można wziąć audioguide, który po wystukaniu odpowiedniego numeru podaje angielskie tłumaczenie danego tekstu. Do końca września wejście do Wieży jest gratis. Kto ma okazję niech się tam uda!